จุดเริ่มต้นของความทุกข์ทางกาย คือการเกิด
จุดจบของความทุกข์ทางกาย คือการตาย
..........
จุดเริ่มต้นของความทุกข์ทางใจ คือความคิด(ปรุงแต่ง)
จุดจบของความทุกข์ทางใจ คือการมีสติและการนอนหลับ
.........
ความทุกข์ทางกาย มีคล้าย ๆ กันทุกคน ทั้งความหิว ความเจ็บป่วย ความร้อนเกินไป ความเย็นเกินไป ฯลฯ
แต่ความทุกข์ทางใจ สุดแท้แต่ใครจะขยันสร้างมันขึ้นมาเอง เช่น ความโกรธ ความอิจฉาริษยา ความโลภ และความรัก
.........
ความรัก คือการหลงไหลในสิ่งใดสิ่งหนึ่งจนมีความต้องการที่จะครอบครอง
ความเมตตา คือความปราถนาให้ผู้อื่นมีความสุขโดยไม่ต้องการครอบครอง
ดังนั้นความเมตตาจึงต่างจากความรัก
.........
ทุกสรรพชีวิตในโลก ทุกปรากฏการณ์ ทุกรูปธรรม นามธรรม สิ่งที่สัมผัสได้และสัมผัสไม่ได้ ล้วนไม่ได้ปรากฏขึ้นด้วยตัวของมันเอง มันไม่ได้มีสิ่งใดที่มีขึ้นโดยปราศจากเหตุและปัจจัย ทุกสิ่งทุกอย่างล้วนเกิดจากเหตุ นั่นหมายถึง ทุก ๆ สิ่งในโลกนี้ล้วนไม่ได้มีตัวตนอย่างแท้จริง
..........
1+2=3
สำหรับเด็ก มันเป็นการบวกเลขที่ง่ายมาก
สำหรับผู้ใหญ่ เห็นว่าทุกสิ่งล้วนเป็นไปตามกรรม สมควรแก่เหตุและปัจจัย
สำหรับผู้ที่ปราถนาจะพ้นทุกข์ เห็นว่า 3 ไม่ได้เกิดขึ้นเลย เพราะแท้จริงแล้วมันคือ 1 กับ 2 นั่นคือความเป็นหนึ่งเดียวของ 1,2และ3
สรรพสิ่งในโลกนี้ทั้งรูปธรรมนามธรรม มีปรากฏขึ้นได้คล้ายกับเลข 3 มันปรากฏให้สัมผัสได้ แต่มันไม่ได้มีอยู่อย่างจริงแท้
..........
นึกถึงคำถามที่เด็ก ๆ ถามกัน
"ถ้าฉันมีทราย 1 กอง แล้วเธอก็มีทรายอยู่ 2 กอง ถ้าเราทั้งสองเอาทรายมารวมกันแล้วจะได้กี่กอง"
..........
เมื่อเช้าคุณทานข้าวกับอะไร เมื่อวานคุณทานอะไรไปบ้าง ตอนนี้คุณหายใจอยู่หรือเปล่า ดื่มน้ำวันละ 8 แก้วตามหลักวิชาการหรือไม่
..........
ในเมื่อเราต่างก็เห็น ๆ อยู่ว่าเหตุของการเกิดของกายนี้คือพ่อและแม่ ส่วนอาหาร น้ำ และอากาศคือปัจจัยให้ร่างกายเติบใหญ่ แล้วเราต่างคิดว่าร่างกายนี้เป็นของเราตอนใหนกันนะ???...ทั้งๆที่มันเป็นของโลก
..........
คุณเคยเปลี่ยนชื่อมั้ย...แล้วตกลงคุณชื่ออะไรกันแน่???...
